බඩාගේ අධ්යයන කණ්ඩායමේ හිටියා කෙට්ටු, මිටි කොල්ලෙක්. සයිස් එක පොඩි වුණාට මූට තිබ්බේ ලොකු ලොකු දේවල්. නැව් ටෝක් දෙන්න රුසියා. ඒ වගෙම තමයි මේකා අර නර්ඩ් (nerd) කියල ඉංග්රීසියෙන් කියන ජාතියේ අති විශිෂ්ට බුද්ධිමතෙක්. පොරට අපි කිව්වේ පාප ලාල් කියලයි. කොලඹ වෛද්ය පීඨයේ වසර පහමාරට විභාග 100ක් විතර තියෙනවා. නමුත් මේ කිසිම විභාගයකය පාප ලාල් හෙවත් පාපයා සති දෙකකට වඩා පාඩම් කරන්නේ නෑ. ඉතිරි කාලේ ගත වෙන්නේ ක්රිකට් තරඟ නරඹමින්, කැරම් ගහමින් සහ බිලියර්ඩ් ගහමින්. ඒ වගේම පාපයාට පුදුමාකාර මතක ශක්තියක් තිබුණ. බලන ඕනම ක්රිකට් තරඟයක පන්දුවෙන් පන්දුව වෙච්ච දේ පොතක් දිග අරින්නා වගේ පාපයාට කියන්න පුළුවන්. ඉතින් මෙහෙම මතකයක් තියෙන නිසාත් වඩිපුර පාඩම් නොකරන නිසාත්, මැරීගෙන පාඩම් කරන් ආයට පාපයා කාමරයට එන එක මහ වදයක්. ඒ නිසාම පාප මිත්රයෙක් බව හැඟෙන්න කාඩ් එක පාප ලාල් බවට පත් වුණා. මගේ රූමා, නිගන්ටයා මින් කෙනෙක්. නිගන්ටයා කියන්නේ දවල් රූ පාඩම් කරන කෙනෙක්. නමුත් පාපයා බඩා එක්ක නිතර සෙට් වෙන්නට ඒම නිගන්ටයාට ප්රශ්නයක් වුණා. දවසක් නිගන්ටයා බඩාට කතා කරල කියනවා, බඩෝ, මම කියන එක දොරේ ලියපන් කියල. (බඩා පෝස්ටර් ඇඳීමට දක්ෂ නිසා ඔය වගේ වැඩ නිතරම ලැබෙනවා). දොරේ ලියපු එක දැකපු පාපයා, මාසයක් විතර කාමරේ පැත්තේ ආවේ නෑ.
"පාප ලාල් අද නෙවෙයි හෙට" කියල දොරේ ලියල තිබුණ.
"පාප ලාල් අද නෙවෙයි හෙට" කියල දොරේ ලියල තිබුණ.
